Í stórum dráttum falla mótunaraðferðir í tvo meginflokka: blautsnertimótun og þurrþjöppunarmótun. Þegar þau eru flokkuð eftir ferlieiginleikum, fela þau í sér handuppsetningu-, lagskiptingu, RTM (Resin Transfer Moulding), pultrusion, þjöppunarmótun, þráðavindingu og fleira. Handuppsetning-in sjálf nær til nokkurra afbrigða: hefðbundin handupplagninga-aðferð, pokamótun, úða-upp, blautuppsetning-upp/lág-þrýstingsmótun og mótlaus handuppsetning-.
Á heimsvísu eru fjórar mest notaðar mótunaraðferðirnar sem hér segir:
Handleggur-upp [1]: Aðallega notað í löndum eins og Noregi, Japan, Bretlandi og Danmörku.
Spray-upp: Aðallega notað í löndum eins og Svíþjóð, Bandaríkjunum og Noregi.
Þjöppunarmótun: Aðallega notað í löndum eins og Þýskalandi.
RTM (Resin Transfer Moulding): Aðallega notað í Evrópu, Ameríku og Japan.
Aðrar aðferðir eru meðal annars þráðavinda, pultrusion, heita-pressusprautun og svo framvegis.
Í mínu landi eru yfir 90% af FRP (Fiber Reinforced Polymer) vörum framleidd með handlagnaraðferðinni-, á meðan aðrar aðferðir-eins og þráðavinda og lagskipt- gera afganginn. Í Japan er handauppsetning enn 50% af framleiðslunni-. Hnattrænt sjónarhorn sýnir að handaupplagning- heldur áfram að halda umtalsverðum hlut af markaðnum, sem sýnir varanlegan lífskraft hans. Helstu eiginleikar handlagnar-aðferðarinnar eru notkun þess á blautu-kenndu kvoðaefni til mótunar, að treysta á einfaldan búnað, lágan kostnað og geta þess til að framleiða stórar, einhæfar vörur-yfir 10 metra að lengd-í einni aðgerð.
